Autobusy napędzane energią elektryczną zdobywają uznanie w licznych metropoliach, gdzie władze dążą do poprawy jakości atmosfery. Pojazdy te nie wypuszczają spalin w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu ulice stają się cichsze, a piesi doznają mniejszy dyskomfort związany z hałasem silników dieslowskich. Kierowcy doceniają gładkość prowadzenia i nieobecność drgań, które towarzyszą tradycyjnym napędom.
Ładowanie baterii przebiega przeważnie nocą, gdy zapotrzebowanie na moc w systemie zasilającym jest niższe. Niektóre zajezdnie zaopatrzone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspierają proces uzupełniania zapasu energii. Inne rozwiązania zakładają zasilanie szybkie na przystankach końcowych, gdzie pojazd uzupełnia moc w czasie krótkiego przerwy między kursami.
Cena użytkowania elektrycznego autobusu bywa niższy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik na prąd ma skromniejszą komponentów ruchomych, które podlegają eksploatacji. Serwisowanie takiego transportera ogranicza się nierzadko do przeglądu systemu hamulcowego, resorowania oraz samego mechanizmu. Szoferzy przechodzą szkolenia z zakresu ekonomicznej techniki prowadzenia, aby maksymalnie wykorzystać dystans baterii.
Mimo korzyści, wdrożenie taboru elektrycznej wymaga nakładów w zaplecze ładowania oraz unowocześnienie zajezdni. Miasta etapowo wymieniają starsze pojazdy na świeższe modele, testując różne technologie przechowywania energii. Elektryfikacja komunikacji publicznej wpisuje się w szerszą wizję harmonijnego kształtowania przestrzeni miejskiej, w której spokój, niezanieczyszczone powietrze i wygoda pasażerów idą w parze.